Moord in 't Ateljeeke, deel 4: Werd alles in scène gezet? Ja of nee?

Moord in 't Ateljeeke, deel 4: Werd alles in scène gezet? Ja of nee?

Recap

In deel 3 suggereerde ik dat de roofmoord op Veerle Scheerlinck wellicht in scène werd gezet. Ik deed dit in de eerste plaats omdat ik niet geloofde dat een overvaller (hoe dom ook) het risico zou nemen om een winkeltje met een beperkte omzet te beroven. Om vier uur in de namiddag dan nog wel. Een druk moment. De kans op betrapping was bijzonder groot. 

En net dát wil een overvaller vermijden. Ja, hij wil geld. Liefst zo veel mogelijk. Maar hij wil vooral niet naar de gevangenis. En al zeker niet voor een schaarse buit. Bijkomend was die steekwonde in Veerles hart. En de plek waar Veerle werd gevonden. Ook deze elementen wijzen niet in de richting van een roofmoord. 

Maar er was natuurlijk wel geld uit de kassa verdwenen. Wat wél wijst op een roofmoord. Tenzij de dader natuurlijk het geld uit de kassa heeft gejat om het op een roofmoord te doen lijken. Maar wat is het nu? Werd alles in scène gezet? Ja of nee? 

Het antwoord op deze vraag is van cruciaal belang in dit onderzoek, omdat een staged crime scene bijna altijd wijst op een nauwe band tussen dader en slachtoffer. En dan begint het net toch al iets meer te spannen... 

Hoe herkennen we een staged crime scene?

Om een antwoord te vinden op deze vraag trok ik vandaag op onderzoek uit. Ik botste op een interessante studie van Claire Ferguson (link hier): The Defects of the Situation: a Typology of Staged Crime Scenes. Aanbevolen lectuur voor wie nog wat tijd over heeft. Want de dame heeft een reeks interessante weetjes over iedereen die bewust knoeit met een plaats délict. Waarom doet men dit en hoe doet men dit (in de meeste gevallen)?

Ferguson bevestigt mijn hypothese dat dit wijst op een persoonlijke band tussen dader en slachtoffer. Daarnaast maken vooral mannen zich schuldig aan deze vorm van manipulatie en wordt het slachtoffer meestal ontdekt in zijn of haar eigen huis. Check-check-check? In meer dan de helft van de gevallen is het motief woede. 

Een uitbarsting, zeg maar. Ik verwees er eerder naar. Vermassen ook. 

Ook nog interessant, en ik citeer (en vertaal) even letterlijk: "De populairste inbreuk tegen de plaats délict is een foutgelopen inbraak/overval. Dat gebeurt in 52% van de gevallen." Anders verwoord: als men iets in scène zet, dan gaat men één kans op twee bijvoorbeeld het geld uit de kassa roven, in de hoop ons wijs te maken dat het een roofmoord was.



Zijn er nog details? 

Zien we nog iets over het hoofd in het geval van de zogenaamde "roofmoord" in 't Ateljeeke? Iets wat er op wijst dat deze moord in scène werd gezet? 

Ik denk het wel. Ik geloof dat er nog twee (!) dingen zijn die ons kunnen helpen om de leugen van de moordenaar te doorprikken. 

Hiervoor verwijs ik naar de getuigenis van de echtgenoot van het slachtoffer, die beschrijft hoe hij de kassa aantrof. Ik nodig u uit om mee te denken en uzelf af te vragen welke twee details ons wijzer kunnen maken.

 

Enig idee? 

1/ Hij verklaart: "De kassa was volledig leeg." Ik geloof dat dit klopt. Dat zal de politie ook wel hebben gecheckt. Al het geld is weg. Als in: al het geld. Nul euro over. 

Er bestaat dan ook geen enkele twijfel dat de kassa is leeggeroofd. 100% zeker roofmoord. Want niks meer in kas.

Voel je het? 

Het is bijna te perfect. 

Want stel je voor dat de dief in de rapte maar twee briefjes van tien euro had kunnen meescharen, alvorens met Veerle af te rekenen. Als er dan nog vijftig euro in de kassa had gezeten, hoe had de politie dan kunnen besluiten dat het om een roofmoord ging? Zeker als er verder geen sporen waren van een worsteling (wat trouwens ook niet het geval was)? 

Probeer je even de videofilmpjes voor de geest te halen, van dieven die een nachtwinkel overvallen, achter de toonbank springen en dan in een blinde haast de kassa trachten leeg te roven (ze hebben geen tijd, ze willen niet gepakt worden). Ze staan stijf van de adrenaline en graaien en grissen dat het een lieve lust is, waarbij er wellicht meer dan één euro of een velletje van vijf op de grond belandt. 

Hier echter een propere crime scene. Alles is weg. Alsof iemand op zijn dooie gemakje de kassa heeft leeggemaakt. En daarna, daarvoor of gelijktijdig nog een moord heeft gepleegd. 

2/ Uit dit fragment blijkt ook dat de kassa dicht was, want de getuige verklaart dat hij tegen de kassa tikte en die zo opende. 

Blijkbaar hebben we te maken met een niet-gehaaste overvaller, want hij neemt de tijd om de kassa netjes weer te sluiten nadat hij ze heeft leeggehaald. Best beleefd, eigenlijk. Een opgevoede jongen. 

En dan probeer ik me nog altijd voor te stellen hoe hij Veerle doodt met een messteek in het hart aan de andere kant van de winkel (en dus niet bij de kassa). 

Vergeef me mijn milde opstoot van sarcasme, maar ik krijg kop noch staart aan de hypothese van de roofmoord. Ze rammelt - naar mijn gevoel, althans - harder dan een winkelkar op een nijdige kasseistrook. 

Een bekende, dus? 

Ik kan maar één ding doen: zo eerlijk mogelijk een analyse maken van een vreselijk misdrijf, wat mij leidt tot het vermoeden dat iemand ons zwaar voor de gek houdt. 

Bedankt voor de vele mails, het vele delen op sociale media. Wie weet, lukt het. 

Foto: Kristof Vereecke

Moord in 't Ateljeeke, deel 4: Werd alles in scène gezet? Ja of nee?

{{ popup_title }}

{{ popup_close_text }}

x