De moord op Ingrid Caeckaert, deel 4: Een meisje uit Maldegem

Wie was Ingrid? 

Op de blog van de familie Caeckaert beschrijven haar ouders haar als voorbeeldig. 'Alles moest altijd correct verlopen', zeggen ze. 'Daarom hadden klanten haar zo graag. Na haar studies werkte ze bij een makelaar, maar ze besloot al heel snel om zelf een kantoor over te nemen. Agence Atlanta: ze koos die naam omdat ze wist dat ze zo vooraan in het telefoonboek zou staan. Bij de start zei ze: 'Ik moet het in de eerste vijf jaar kunnen waarmaken.' En dat was gelukt, vond ze. Net toen haar kantoor goed begon te draaien, is ze vermoord.'

Ingrid was daadwerkelijk graag gezien in Knokke-Heist. Een vriend van vroeger prijst haar als "een lieve en sterke jonge vrouw, met een uitgesproken mening. Ondernemend, met heel veel inzet voor haar job, zowel voor de huurders als verhuurders, kopers of verkopers, met prioriteit om een eerlijke deal af te sluiten." Een vriendin omschrijft haar dan weer als "een moderne, kokette dame die altijd lachte en altijd uit een doosje kwam. Ze had voor iedereen altijd een vriendelijk woord en was er enorm graag bij als er leute was en plezier!!!"

Liefdesleven & job

Twee belangrijke zaken treden hierbij op de voorgrond. In de eerste plaats: Ingrid als de knappe en goedgeklede spring-in-'t-veld die er graag bij was op een feestje. Ze beleefde haar professionele droom als vastgoedmakelaar en genoot met volle teugen van haar zelfstandigheid en vrijheid. Ze lag goed in de markt bij de mannen. Hier en daar wordt er zelfs gefluisterd dat ze er meer dan één liefje op nahield, wat onvermijdelijk de hypothese van een passioneel drama heeft gevoed, een piste die ik om diverse redenen heb verlaten. 

Een tweede element is haar job als vastgoedmakelaar en hoe belangrijk dit voor haar was. We voelen de tomeloze ambitie van Ingrid die piepjong een zaak overneemt en die tot 'Agence Atlanta' doopt, om vooraan in de gouden gids, het Google van begin jaren '90, te staan. Het is niet ondenkbaar dat Ingrid graag nieuwe contacten legde tijdens Knokse feestjes en er menig visitekaartje in borstzakjes deed verdwijnen. Ze wilde het - dixit haar ouders - waarmaken in de eerste vijf jaar. En dat lukte. De zaken draaiden goed. 

Maar was haar zakelijke succes voldoende om haar met voorbedachten rade te doden? Indien wel, dan moeten de makelaars die elke week een villa in het Zoute verkopen voortaan elk donker steegje mijden als de pest. Succes steekt misschien de ogen uit, maar de glorie van Ingrid was pril. Ze kwam net kijken. En ze was beloftevol. Niet minder, maar ook niet meer. 


Ingrid Caeckaert voor haar Agence Atlanta


Een belangrijk detail

In statement analyse (of de analyse van verklaringen, een techniek toegepast door de FBI) zijn we bijzonder waakzaam voor onnodige of overbodige informatie. Dit wijst altijd op gevoeligheid en belang. 

De zin 'Alles moest altijd correct verlopen' is overbodige informatie. Want hoezo? Is dit dan geen evidentie? Als ik een huis koop of verkoop, dan wil ik dat de deal correct wordt afgehandeld. Dit is niet meer dan logisch. Maar toch duikt deze zin op in de verklaring van de ouders, nota bene als éérste zin, wat het belang extra in de verf zet. Dit toont aan dat correct handelen een gevoelig punt was voor Ingrid. Dat het uiterst belangrijk voor haar was. Ze was rechtschapen, in een wereld waar misschien niet alles altijd volgens het boekje verliep. 

Dit komt óók in de verklaring van de vriend aan de oppervlakte. Hij zegt: 'Ingrid was ondernemend, met heel veel inzet voor haar job, zowel voor de huurders als verhuurders, kopers of verkopers, met prioriteit om een eerlijke deal af te sluiten.' Hoezo (nogmaals)? Is dat geen evidentie? 

In de wereld waar Ingrid zich in bevond, blijkbaar niet. 

De mensen die deze verklaringen hebben afgelegd, zijn er zich niet van bewust, maar ze sturen ons in de richting van het motief. Ingrid was recht-door-zee. Eerlijk. Met een moreel kompas dat naar het goede neigde. 

Maar nog belangrijker: Ingrid had in de weken voor haar dood meermaals laten vallen dat ze in haar business iets te weten was gekomen dat niet koosjer was. En dat ze daar mee worstelde. Dat is - jammer genoeg - een feit. Dat weten we met zekerheid. 

Heeft haar eerlijkheid haar het leven gekost? 

Als Ingrid enkel iets wist wat het daglicht niet mocht zien, wellicht niet. Dat lijkt me onvoldoende om haar voorbedacht te doden. Maar áls - dit is een hypothese - ze ook bereid was om "het geheim" aan de grote klok te hangen, gaan de alarmbellen af. 

Loeihard. 

Want als moreel goed geaard mens was Ingrid in staat om publiek te maken wat ze wist. 

Een motief tekent zich nu in alle zuiverheid af. Plots was ze de teek in de huid van mensen die het niet zo nauw namen met 'correct zijn'. Ik weet niet wie dit waren. Mogelijk zijn er honderden verdachten, misschien tot ver buiten Knokke-Heist. Maar dat Ingrid hen persoonlijk kende, staat vrijwel buiten kijf. 

Wat is er dan gebeurd? 

Lees het straks in de finale van de 'De moord op Ingrid Caeckaert, deel 5.'


Ik zoek de waarheid.

{{ popup_title }}

{{ popup_close_text }}

x