De moord op Ingrid Caeckaert, deel 2: Inbreker? Of niet?

Het uur voor de moord

Op de blog van de familie Caeckaert staat: 'Ingrid had die ochtend in haar immokantoor gewerkt. Normaal kwam ze altijd over de middag naar huis in Maldegem. Maar die zaterdag moest ze op een eigenaar wachten. Ze besloot om in haar appartement te eten. Ze is eerst nog naar een boetiek om de hoek geweest om enkele jurkjes op te halen, dan is ze bij de bakker een broodje gaan kopen. Om 12u45 is Ingrid uit de boetiek vertrokken. Ze zwaaide nog naar enkele kennissen toen ze het appartementsgebouw aan het Heldenplein binnenstapte, met haar broodje en de jurkjes in haar armen. Wat daarna gebeurd is, weet maar één man.' 

Wat vaststaat is dat Ingrid de lift naar boven nam, uitstapte en in de traphal voor haar appartement haar belager tegen het lijf liep. Op basis van zijn uiterst rustige en berekende handelingen na de moord, suggereerde ik in mijn vorige blog dat de dader mogelijk al criminele feiten had gepleegd, zoals inbraken en diefstallen. Maar probeerde de man ook daadwérkelijk het appartement van Ingrid (of van haar buurvrouw) binnen te dringen? Werd hij op heterdaad betrapt door Ingrid? Ging hij in het verweer en kreeg ze daarom zoveel messteken te verduren? 

Voors en tegens

Het is aannemelijk dat je als inbreker een mes op zak hebt om jezelf te beschermen. Dat ligt in de lijn van wat er is gebeurd (de messteken). Maar inbreken op klaarlichte dag, tijdens het weekend en op een druk bezochte plek als het Heldenplein kan je moeilijk anders dan als idioot omschrijven. Criminelen gaat op rooftocht vooral - en met een reden - wanneer de nacht valt. 

Er zijn echter nog elementen die de piste van een foutgelopen inbraak quasi uitsluiten. 

Zo werden er geen persoonlijke spullen van Ingrid gestolen. Niet in haar appartement, niet op de crime scene zelf (haar handtas). Los hiervan is het ook weinig geloofwaardig dat een betrapping tot dergelijke woeste steekpartij zou hebben geleid. Inbrekers kiezen de plaatsen waar ze willen toeslaan zorgvuldig uit en schuwen daarbij de risico's. Ze zijn uit op geld en waardevolle spullen, maar bovenaan hun prioriteitenlijstje staat altijd: 'niet gevat worden'. In het geval van een betrapping slaat een inbreker met andere woorden sneller op de vlucht dan dat hij vol voor de aanval kiest. En stel dat hij dit toch doet, dan is één steek vaak voldoende om de baan voor een vlucht vrij te maken.  

Ingrid werd 62 keer gestoken

De aanval op Ingrid was zo gewelddadig dat we de piste van een betrapping kunnen elimineren met een aan de zekerheid grenzende waarschijnlijkheid. Als we - op basis van de argumenten uit blog 1 en deze blog - kunnen veronderstellen dat een afgewezen minnaar niet de dader was, dat een betrapte inbreker niet de dader was, zou het dan kunnen dat Ingrid ten prooi is gevallen aan een seriemoordenaar/psychopaat? 

Lees morgen 'De moord op Ingrid Caeckaert, deel 3: Was dit het werk van een psychopaat?' 


Woorden liegen nooit

{{ popup_title }}

{{ popup_close_text }}

x