De verdwijning van Elke Wevers, deel 3: De podcast

Dicht bij de waarheid

In zijn interview met Het Belang van Limburg praat Elkes toenmalige vriend - Tom Hompes - over de dag waarop Elke verdween. Zijn taalgebruik vertoont heel wat sporen van misleiding, wat wijst op, tja: misleiding. Maar wil dit zeggen dat hij per definitie verantwoordelijk is voor de verdwijning van Elke of zelfs haar dood? Nee. Het geeft aan dat hij misleidend is. Hompes kan hiervoor diverse redenen hebben. Misschien hadden hij en Elke de dagen voor haar verdwijning vaak ruzie. Misschien wil hij niet dat we dit te weten komen, net om te vermijden dat we hem (onterecht) verdenken. 

Mensen vermoeden wel eens dat leugenaars voortdurend valse feiten verzinnen en dus staalhard liegen. Dit is echter slechts zelden het geval. Ook leugenaars (of manipulators) blijven het liefst van al zo dicht mogelijk bij de waarheid. Dit doen ze in de eerste plaats om controle te houden over wat ze vertellen. Leugens zijn verzinsels en dus moeilijker te onthouden. Wie gaat freewheelen en een paar daar later wordt gevraagd om hetzelfde verhaal nòg eens te vertellen, kan (en zal) betrapt worden op afwijkingen en tegenstrijdigheden. 


Een tweede reden waarom leugenaars zo dicht mogelijk bij de waarheid blijven, is om hun geloofwaardigheid op te schroeven. Vertellen ze iets dat klopt, dan hebben we minder reden om de rest van hun relaas in vraag te stellen. Een derde en laatste reden: leugens kunnen relatief makkelijk worden doorprikt. Wie zegt dat hij vorige week vrijdag niet in Brussel was (waar hypothetisch een moord is gepleegd), kan worden geconfronteerd met harde bewijzen die aantonen dat dit wél is gebeurd. En dan is de geloofwaardigheid van de leugenaar gekelderd tot een dieptepunt, met alle gevolgen vandien. 

Hoe liegt men dan wel? 

Simpel: door informatie achter te houden. Misleidend gedrag manifesteert zich bijna uitsluitend op deze manier. Men zegt niet alles. Wat te gevoelig is, laat men weg. Een klassiek voorbeeld is de sprong in de tijd: 'En het volgende dat ik me herinner is...', 'en toen', 'drie uur later', ... Wat er in die drie uur is gebeurd, daar wil men het niet over hebben en dus maakt men bewust een tijdssprong. Dit merken we uiteraard op en markeren we voor misleiding. Maar er zijn nog indicatoren die wijzen op informatie die wordt achtergehouden. 

Maakt Tom Hompes zich daar schuldig aan? Ja. Zo benadrukt hij in verschillende interviews te nadrukkelijk dat hij en Elke een 'doodnormaal' koppeltje waren of dat de dag van haar verdwijning 'een dag was als een ander'. Wat hij hier mogelijk achterhoudt, zijn de strubbelingen in de relatie die de speurders zijn richting zouden kunnen doen uitkijken. Door te beweren dat thuis alles peis en vree was, hoopt hij hun aandacht weg te houden van wat mogelijk belangrijk is voor het onderzoek. 

Het is belangrijk om aan te stippen dat in geen enkele relatie de zon elke dag schijnt. Als Hompes had verklaard dat hij en Elke soms wel eens woorden hadden, maar dat ze van elkaar hielden, dan zou ik zijn verklaring markeren als oprecht. Het feit dat hij dit niet doet, is geen bewijs van zijn schuld, maar wijst wel op ontbrekende en mogelijk belangrijke informatie. 


De HBVL-podcast

Gisteren beluisterde ik de eerste drie afleveringen van de boeiende HBVL-podcast 'Waar is Elke Wevers. Het Mysterie uitgespit'. Een aantal familieleden en betrokkenen komen daarbij aan het woord: de moeder van Elke, haar petekindje, de collega die haar kwam oppikken die noodlottige ochtend, leden van het speurdersteam. 

Ik maakte notities en stelde me voortdurend de vraag: waar blijft Tom Hompes? Ik wilde weten wat hij te zeggen had over de verdwijning van Elke. Ik wou zijn woorden in de podcast toetsen aan de woorden in zijn interview in HBVL. Maar van Tom geen spoor. In aflevering drie bleek waarom. Hompes had besloten om niet mee te werken aan het onderzoek van journalisten Geert Op ’t Eynde, Nancy Vandebroek en Kato Poelmans. Omdat hij - dixit Op 't Eynde - uit de schijnwerpers wilde blijven. 

Wilde Hompes geen aandacht van Elke stelen door zelf in de spotlight te gaan staan? Of houdt hij niet van fel licht op zijn figuur, om een andere reden? Misschien wel, zoals Geert Op 't Eynde terecht opmerkt, omdat hij onschuldig is en niet wéér verdacht wil worden. 

Anderzijds is Hompes de laatste die Elke in levende lijve heeft gezien die ochtend van 9 december 2010, zo beweert hij zelf. Hij is een kroongetuige. Waarom zou hij niet alles delen wat hij weet, in de hoop bij te dragen tot het oplossen van de zaak? Waarom laat hij dit rond hém draaien, terwijl het eigenlijk om Elke draait? Wat ik hieruit begrijp, is dat Tom het moeilijk heeft met (veronderstelde) valse beschuldigingen. Maar weegt dit op tegen alles wat Elke mogelijk moet doorstaan, mocht ze ontvoerd zijn, zoals hij stellig beweert? 

En is een getuigenis in een podcast voor Hompes geen uitgelezen kans om voor eens en voor altijd zijn onschuld uit te schreeuwen, als iedereen in 't dorp kennelijk zijn kant uit wijst? 

Blijkbaar gaat hij ervan uit dat zijn bijdrage in de podcast tot meer verdachtmakingen zou kunnen leiden. 

Dat is als een onschuldige die een test met de leugendetector weigert, omdat die hem verdacht zou kunnen maken. Meestal, zoniet altijd, zie je het omgekeerde. Een onschuldige sméékt om een platform, een test die zijn onschuld kan aantonen. Een onschuldige steekt zich niet weg, weg uit het licht. 

En nee, dit is geen bewijs voor Hompes' schuld. Het is indicatief gedrag van een verdachte dat niet beantwoordt aan wat je zou verwachten. 


Wat blijkt nog uit de podcast? 

Tijdens mijn eerste luisterbeurt noteerde ik een aantal interessante zaken. Ik som ze hier even voor je op: 

Volgens Elkes collega Johan (de man die haar kwam oppikken die ochtend) had Elke in de weken voor haar verdwijning ruzie gehad met Tom. Dit suggereer ik ook in de analyse. 

Ook Elkes moeder heeft het in de podcast over "conflicten" tussen Tom en Elke. Hij ging graag uit, zij bleef liever thuis. 

Volgens een onderzoeker sliep Tom niet meer bij Elke. 

Elke ging naar verluidt op zoek naar bewijzen van overspel van Tom in zijn computer. Zo zou ze een paar keer hebben ingelogd in zijn pc. Hierbij wordt gesuggereerd dat Elke de bewuste ochtend zou zijn teruggekeerd om weer in Toms computer te snuisteren, omdat hij van plan was zich een nieuwe aan te schaffen. 

Collega Johan trekt openlijk in twijfel dat Elke de ochtend van haar verdwijning te zien is op camerabeelden. Heeft ze het appartement ooit verlaten? In mijn analyse van Toms woorden laat ik de mogelijkheid open dat dit niet het geval was. 

Elkes moeder zegt Tom ooit geconfronteerd te hebben. Hij beweerde toen "er niks mee te maken te hebben". Dit is geen geloofwaardige ontkenning. Wat we willen horen, is Tom die zegt: "Ik heb Elke niet ontvoerd" of "Ik heb Elke niet gedood". 

Binnenkort meer. 


Woorden liegen nooit

{{ popup_title }}

{{ popup_close_text }}

x