De parachutemoord, deel 3: 'De parachute in de gang'

She knew nothing

Elke moordzaak beschouw ik als een verhaal dat geschreven wil worden. Met een aantal belangrijke hoofdrolspelers. Een slachtoffer dat het zwijgen is opgelegd, maar dat toch gehoord wil worden. Verdachten die de waarheid liever verborgen houden en daarom een rookgordijn optrekken en misleiden. Zo stoot je geregeld op zaken die 'vreemd' zijn in een zaak. En wat vreemd is, wil ons iets vertellen. Dan spitsen we onze oren. 

Ik zal je een vreemd element uit de verklaringen van Marcel Somers en Els Clottemans (Babs) toelichten. Zij beweerden allebei - los van elkaar - dat Els Van Doren niks afwist van hun affaire. Misschien spreken ze de waarheid. Misschien niet. 

Goed bewaarde roddel

Laura Roberechts, tijdens het assisenproces, over haar vriendin Babs (Els Clottemans): 'Haar leven was een soap. We waren 19 jaar en dan hoorden we haar vertellen over parachutespringen, over een minnaar.' 

Babs bazuinde haar avontuurtjes met Marcel dus rond, maar blijkbaar zweeg ze in alle talen tegen Els. Misschien vond Babs dat ze het niet kon maken tegenover haar "hartsvriendin" om iets met Marcel te beginnen. Maar deed er in Zwartberg nooit een roddel over Babs en Marcel de ronde? Kreeg Els daar geen lucht van? En voelde ze zelf niet aan dat er iets speelde tussen Babs en Marcel? 

In Eindhoven ging Babs vaak op stap met Els, Marcel en wat vrienden. Logischerwijs bleef ze dan ook slapen in het appartement van Marcel. Maar Els kreeg (van Babs) ook een anonieme brief waarin ze vriendelijk werd verzocht om twee keer na te denken over haar overspel. En dreigtelefoons. Ging er bij Els écht geen lichtje branden? Bleef ook Marcel tegen haar zwijgen over zijn geheimpje? 

"Niet leuk"

Ik neem je terug mee naar de verklaring van Marcel uit het vorige deel: 'Ze (Babs) vond het ook niet leuk dat ze de slaapkamergeluiden hoorde, als Els en ik in bed lagen.' 

Seks hebben met de ene maîtresse, terwijl de andere op haar kin mag kloppen en in de living mag meegenieten van een luidruchtige vrijpartij. Het is, laat ons zeggen, een hobby als een ander. Marcel Somers wist dat Babs weg van hem was en hij hield geen rekening met haar gevoelens. Alsof hij vreugde puurde uit haar verdriet, haar wilde sarren, uitlachen. Omwille van de dreigementen die Babs eerder had geuit? Haar niet te stillen nood aan liefde en aandacht? Haar gebrek aan zelfrespect? 

Pubers of pesters 

De vraag-van-één-miljoen: wist Els of wist Els niet van de affaire tussen Babs en Marcel? Indien niet, zou je haar gedrag kunnen typeren als seksueel ongeremd. Slaapkamer in en remmen los, ongeacht wie er in de woonkamer het gratis "kreunconcert" mag bijwonen. Behoorlijk puberaal ook, maar hey, Els was niet op de hoogte van Babs' gevoelens voor Marcel. Dat scheelt.

Maar wat als Els wél afwist van de affaire tussen Babs en Marcel? Dan heeft ze Babs even laaghartig behandeld als Marcel. Zo kinderlijk wreed, zo ronduit schofterig, dat je je afvraagt wat daar dan de bedoeling van was. Moest Babs kapot, ofwa

Als we ervan uitgaan dat Els het wist, dan is de verklaring simpel. Marcel en Els waren Babs spuugzat. Ze was méér dan een irritante plakvlieg. Marcel kon haar niet dumpen, want - same old story - in dat geval zou een gebroken Babs het overspel van Els gaan klikken bij diens echtgenoot Jan. Over naar plan-B: Babs het leven onmogelijk maken. Haar mentaal kraken, vernederen tot op het bot, tot ze uit eigen beweging zou afdruipen. Probleem ook opgelost.  

Ga dan!

Deze piste strookt met de verklaring van Marcel hierover: 'Babs wist duidelijk hoe de vork in de steel zat. Ze meende dat de vrijdagen voor haar alleen waren, maar dat klopte niet. Ik heb Babs nooit uitgenodigd. Als het Babs niet aanstond, dan mocht ze gaan.' 

Let op de laatste zin. Daar staat het plan van Marcel en Els: ervoor zorgen dat Babs zelf vertrekt. Let ook op het woord 'mocht', als een keizer die toestemming geeft. Het toont aan wie baas was en wie dienaar. En let op het gebruik van het voorwaardelijke 'Als', wat doet vermoeden dat Babs in werkelijkheid nooit zelf is vertrokken. 

Marcel en Els hebben Babs totaal verkeerd ingeschat. Want ondanks de herhaaldelijke vernederingen bleef die waar ze was. Nog liever stront vreten, dan zich gewonnen geven. Nog liever een leven vol kwelling met Marcel, dan een gewoon leven zonder hem.  

Welk motief?

Stel je nu in de plaats van Marcel. Wat als de politie hem - na de moord - vraagt of Els weet had van zijn affaire met Babs. Uiteraard ontkent hij dit, uiteráárd wil hij niet mede-verantwoordelijk worden geacht voor het feit dat zijn driehoeksverhouding is ontploft, met alle gevolgen vandien.   

Stel je in de plaats van Babs. Als zij niet schuldig wil overkomen, dan ontkent ook zij met klem dat Els afwist van haar relatie met Marcel. Dan heeft ze er alle belang bij om haar vriendschap met Els voor te stellen als bijzonder liefdevol. Hartsvriendinnen, weet je wel. Ik hield van haar en zij van mij. Motief? Wélk motief? 

De realiteit was - naar mijn gevoel - toch enigszins anders. Wat zal Babs' bloed hebben gekookt toen Els en Marcel telkens opnieuw luidruchtige seks hadden in haar bijzijn. Ze voelde maar al te goed dat ze Marcel aan het verliezen was. Het is niet ondenkbaar dat ze Els, en Els alleen, daar de schuld voor gaf. 

Zie jij Babs al broeden op een plan? Dwaalt haar blik al af naar de parachute in de gang?    

Woorden liegen nooit

{{ popup_title }}

{{ popup_close_text }}

x