De moord op Ingrid Caeckaert, deel 3: Was dit het werk van een psychopaat?

62 messteken = emotionele moord

Ik kreeg de voorbije dagen heel wat mails van mensen die 100% zeker zijn dat de moord op Ingrid Caeckaert een emotionele moord was die in een vlaag van extreme woede werd gepleegd. Dat Ingrid ook 100% zeker haar moordenaar kende. De redenering hierachter is simpel: wie 62 messteken toedient aan een quasi weerloze vrouw, is overgeleverd aan razernij, verdriet, wanhoop. De moord is persoonlijk. 

Mijn beste lezer: als jij er óók zo over denkt, dan ben je wellicht iemand met het hart op de juiste plaats, die zich kan inleven in het slachtoffer, maar ook in de dader. Je snapt dat je niemand op zo'n gruwelijke wijze om het leven zou kunnen brengen, zonder op dat moment verblind te zijn door woede, verdriet of wanhoop. En al zeker geen wildvreemde die je nooit iets heeft misdaan. 

Ik voeg er graag aan toe dat je na de moord ook niet helder genoeg zou denken om onopgemerkt uit het appartementsgebouw te verdwijnen (zie deel 1). Wellicht zou je als een hoopje ellende instorten, jezelf aangeven bij de politie, of zelfmoord plegen. 

Deze dader kwam echter ongezien weg en bewaart al bijna 30 jaar lang het stilzwijgen. Dit is geen onbelangrijk detail. Dit vertélt ons iets. In de eerste plaats dat hij niet is zoals jij en ik. Hij werd niet - als een rancuneuze, afgewezen minnaar - verteerd door emoties. Niet voor de moord, niet tijdens de moord en ook niet na de moord. 

62 messteken ≠ emotionele moord

Ronald Janssen sleurde de nietsvermoedende Annick Van Uytsel van haar fiets en pleegde een gruweldaad op een onbekende die hem nooit iets in de weg had gelegd. Zonder ook maar één moment de controle te verliezen. Zonder schuldgevoel. Op klinische wijze waste en verpakte hij haar lichaam en dumpte het in het kanaal. 

De 62 messteken op Ingrid vertellen ons dus niet dat er 100% zeker een persoonlijke band bestond tussen de dader en Ingrid. Ze vertellen ons alleen maar dat de moordenaar veelvuldig naar haar heeft uitgehaald. Misschien omdat hij werd gedreven door haat. Misschien om een andere reden. Misschien om een onbestaande reden. In het laatste geval werd Ingrid het slachtoffer van een psychopaat. Een grote witte haai in de baai.  

Maar was dit zo? 

Een psychopaat is absoluut iemand die 62 messteken kan toedienen om vervolgens zijn kalmte te bewaren en ongezien weg te vluchten. Het is ook mogelijk dat Ingrid deze man kende en beledigde door bijvoorbeeld niet op zijn avances in te gaan. Het kán. 

Maar... 

1/ Psychopaten handelen vaak impulsief. Zoals Ronald Janssen plots in het midden van de nacht een meisje op de fiets zag rijden en toesloeg in een impuls. De moord op Ingrid was echter gepland. De dader zag haar niet per toeval op het Heldenplein en liep haar niet achterna. Hij stond haar met een mes op te wachten op de zevende verdieping. 

2/ Maar goed, stel nu nog dat er een psychopaat haar dood wilde en een plan beraamde. Dan was dat "plan": 'Ingrid rond het middaguur opwachten op de zevende verdieping, in de hal voor haar appartement, om dan genadeloos toe te slaan met een mes.' Hij wilde niet wachten tot het donker werd. Of tot er minder volk op straat liep. Hij verkoos de zevende verdieping, met lage kansen op een succesvolle aftocht na de moord. 

Dit is met andere woorden een perfect plan voor iedereen die gepakt wil worden door de politie. Psychopaten zijn sluw en manipulatief. Ze zijn intelligent. De vraag is of een psychopaat geen ander en beter plan had bedacht. Meestal zijn ze niet gehaast en wachten ze op een uitgelezen kans. Dit was geen uitgelezen kans, maar gewoon bijzonder roekeloos.  


3/ Ik kan je de illusie besparen dat de moord van een leien dakje liep. Ik citeer de blog van de familie Caeckaert: 'Ingrid heeft gevochten voor haar leven. Ze had zware verwondingen aan haar handen en armen. Ze heeft gevochten als een leeuw.' 

Als haar moordenaar een psychopaat was, dan wist hij haar in ieder geval niet meteen dodelijk te treffen om daarna als een bezetene op haar dode lichaam te blijven inhakken, zoals velen denken. Hij handelde als een amateur. Misschien was dit zijn eerste moord, wat meestal garant staat voor een minder goede uitvoering. Maar dan nog. Vooraleer psychopaten overgaan tot moord hebben ze er meestal al een crimineel parcours opzitten en teren ze op ervaring.   

4/ Ook het moordwapen doet de wenkbrauwen fronsen. Ik ken honderden zaken waarin psychopaten zichzelf voorzien van alle nodige wapens, touw en duct tape om een moord met succes af te ronden. Deze man bracht een mes mee naar de zevende verdieping, misschien in de veronderstelling dat het in een handomdraai gepiept zou zijn. Een foute inschatting. Zijn slachtoffer verweerde zich en vocht terug, waardoor hij zelf ook gewond raakte. Alweer openbaart de dader zich aan ons als volstrekt onprofessioneel. 

5/ De meeste psychopaten blijven moorden. Zeker de amateurs lopen vroeg of laat tegen de lamp. De politie vergeleek dertig jaar lang het DNA van alle gearresteerde psychopaten met het DNA van Ingrids moordenaar. Er kwam nooit een match

Dus? 

De piste van een psychopaat die het op Ingrid had gemunt, is - mijn inziens - ongeloofwaardig. De moord op Ingrid was slecht gepland en slecht uitgevoerd. 

Maar wat de dader wél goed deed, was ontsnappen. Dat is opvallend. Hij kon ontkomen, ondanks verwondingen van zijn eigen mes aan de handen. Ondanks de buurvrouw die plotsklaps thuiskwam en het lichaam van Ingrid vond op de trappen tussen het zesde en het zevende. Hij bleef koel en ging schuilen op het achtste, alvorens zich via de trappen een weg naar buiten te banen. 

Dit doet vermoeden dat de dader geen ervaring had met het ombrengen van mensen, maar wel met het kleinere, criminele werk, zoals inbraken, etc. 

Wat was dan het motief? 

Om daar een idee van te krijgen, moeten we inzoomen op wie Ingrid was. Wat kan er tot haar dood hebben geleid? 

Lees het morgen in 'De moord op Ingrid Caeckaert, deel 4: 'Een meisje uit Maldegem.'


Woorden liegen nooit

{{ popup_title }}

{{ popup_close_text }}

x