Celine, Michiel, Trixie en de broodfokker

Broodfok

Populaire sociale media figuren Celine en Michiel kregen Gaia en half Vlaanderen over zich heen nadat bleek dat ze hun hondje Trixie bij een broodfokker hadden gekocht. Ze krijgen als verwijt dat ze hun veelal jonge volgers zo aanzetten om hun voorbeeld te volgen, waarmee ze broodfok dus min of meer promoten. 

Celine en Michiel reageerden in een Instagram-post en later ook in een youtube-filmpje op de heisa. Zijn ze daarin echt zo onwetend als ze zich voordoen? Een linguïstische analyse van hun woorden. 


Instagram

Eerst de post op instagram. Die verwijst meteen naar de reacties die de twee kregen. Dat ligt gevoelig en duikt dan ook meteen op (prioriteit). De reacties worden echter geminimaliseerd, zowel in hoeveelheid ("een aantal") als qua inhoud ("bezorgd"). Geen "stortvloed aan boze berichten", dus, maar een "aantal bezorgde berichten". 

Celine en Michiel gaan het woord "broodfokker" uit de weg en noemen dit "de plaats waar ze Trixie gehaald hebben". Dit is afstand in taalgebruik en zou er op kunnen wijzen dat ze zelf geen graten zien (of zagen) in broodfok. 

Het gebruik van "gehaald" is opvallend. Je zou verwachten dat ze meteen "gekocht" zouden gebruiken, zeker in het geval van een broodfokker, waar het puur om de verkoop van zo'n hond draait en de aankoop (meestal) ook ter plaatse wordt geregeld. 

Was dit mogelijk een sponsordeal? Hebben ze Trixie gratis (of met een korting) meegekregen? Het is een vraag die we ons - op basis van hun woorden - kunnen stellen. 

"Wij hebben door onwetendheid Trixie daar aangekocht en kregen pas later te horen welke praktijken in zo'n bedrijven plaatsvinden." 

Hier treffen we een belangrijk element aan. Want over wiens onwetendheid gaat het? Er staat niet "onze onwetendheid". Daarmee zouden Celine en Michiel bezit nemen van de onwetendheid, terwijl ze dat nu niet doen. We kunnen hen - in deze fase - dan ook geen onwetendheid toeschrijven. Het kan immers de onwetendheid zijn van iedereen. 

Als analist wachten we op een geloofwaardige ontkenning van de beschuldiging. Die zou moeten luiden: "Wij wisten niet dat we Trixie bij een broodfokker kochten." Heel simpel te verwoorden, maar het ontbreekt. 

Nu valt wel het woordje 'aangekocht'. Weliswaar later dan je zou verwachten. 

Alweer geen spoor van "broodfok", maar "praktijken die plaatsvinden". Een ook geen "broodfokkers", maar "zo'n bedrijven". Afstand in taalgebruik en minimalisering. Er staat immers niet: "we kregen pas later te horen dat de honden daar in kooien zitten en aan sneltempo worden gekweekt." Of iets dergelijks. Mogelijks hadden (of hebben) ze hier weinig problemen mee. 

 

"Het was uiteraard NIET onze intentie om deze praktijken te steunen."

Je verwacht in deze fase van de verklaring een veroordeling van "deze praktijken". Iets als: "Wij keuren broodfok af! Wij voelen mee met de honden die hier het slachtoffer van worden." Dit ontbreekt. 

"Uiteraard" wijst op de nood om te overtuigen. Celine en Michiel zeggen ons wat het "uiteraard" NIET was. Met NIET in drukletters, wat eveneens wijst op de nood om te overtuigen. Of anders: ze willen absoluut niet dat we zouden kunnen denken dat ze deze praktijken zouden "steunen". 

Hiermee geven ze mogelijk meer prijs dan ze zelf vermoeden. Kregen ze Trixie gratis (of met korting) in ruil voor wat publiciteit op hun kanalen? Dit zou kunnen verklaren waarom ze het woordje "steunen" in de mond nemen. 

Youtube-filmpje

Ik skip naar het filmpje van Celine en Michiel dat later op dit kanaal verscheen. Luister vanaf 1:17. 


"Wij wisten totaal niet wat een broodfokker was."

Terwijl ik nog altijd wacht op de geloofwaardige ontkenning "Wij wisten niet dat we Trixie bij een broodfokker kochten", worden we nu verleid om te geloven dat ze "totaal" niet wisten wat een broodfokker überhaupt is. Het woordje "totaal" wijst op de nood om te overtuigen. We zijn dan ook geneigd het tegendeel te geloven. 

Misschien leuk om er ook een beetje body language aan te koppelen. Kijk op moment 1:28 naar de lippen van Celine die ze gespannen naar binnen trekt, wanneer Michiel het heeft over "bezorgde reacties". Hetzelfde gebeurt bij: "Wij wisten totaal niet wat een broodfokker was". Dit wijst op spanning, mogelijk het fysiek binnenhouden van de waarheid door de lippen stijf op elkaar te persen.   

"Wij hebben meteen opgezocht: wat is een broodfokker? Al onze vrienden gebeld. Iedereen zei: "Ik weet ook niet wat broodfokker is!"

Celine en Michiel zoeken "meteen" op wat broodfokker is. Daarna bellen ze "al" hun vrienden. Niet zomaar een paar. Allemaal! En niet zomaar een paar van die vrienden, maar "iedereen" zegt dat ze ook niet weten wat een broodfokker is. 

Niet alleen is het erg ongeloofwaardig dat ze "al hun vrienden" bellen en dat "iedereen" even onwetend is als zij. Wat ze toepassen is een beproefd recept dat we zelf ook wel eens hebben gebruikt in de lagere school: "Ja, maar, iedereen had niet gestudeerd voor die toets!" Door anderen te betrekken en te beweren dat ook zij onwetend zijn of schuld treffen, verspreid je de schuld. Celine en Michiel gaan als het ware schuilen in de massa en gebruiken dit als reden waarom zij eigenlijk niks verkeerd hebben gedaan. Want niemand wist wat een broodfokker is. 

Let ook op "Al onze vrienden gebeld". Er staat niet "We hebben al onze vrienden gebeld." Dit wijst mogelijk op misleiding en het feit dat ze dit niet hebben gedaan. 


"Dus wij op het internet, alles opgezocht, en ondertussen weten we wel dat we eigenlijk een fout hebben gemaakt."

Ook nu: "Alles opgezocht" is iets anders dan "We hebben alles opgezocht."

"Dus" wijst op een verklaring. Michiel legt uit waarom hij op het internet alles ging opzoeken: omdat zijn vrienden ook niet wisten wat een broodfokker is. 

Maar twee zinnen geleden zei hij nog: "Wij hebben meteen opgezocht: wat is een broodfokker?" 

Als we Michiel moeten geloven, dan 1/ zoekt hij meteen op wat een broodfokker is, 2/ belt hij al zijn vrienden (waarvan niemand weet wat een broodfokker is), en 3/ zoekt hij daarna alles nòg eens op. 

Wanneer er iets schort aan de volgorde in een relaas, wijst dit meestal op misleiding en spreekt men niet vanuit de herinnering, maar ratelt men een vooraf bedachte verklaring af. 

Mijn oordeel, dat volstrekt hypothetisch is en enkel geldt als indicatief bewijs, maar wetenschappelijk wordt onderbouwd door de principes van statement analyse, is dat Celine en Michiel misleidend zijn. 

Ik acht het aannemelijk dat ze wisten wat een broodfokker was, dat ze zich niet echt stoorden aan de "praktijken" die zich daar afspeelden (al dan niet uit onwetendheid over de precieze toestanden), waarbij ze mogelijk werden verleid voor het sluiten van een commerciële deal. 

Copyright: Instagram, youtube. 

Woorden liegen nooit

{{ popup_title }}

{{ popup_close_text }}

x